Dennis Bekking

Evalutatie Verbeter Presteren

Als jeugdtrainer binnen de Voetbalacademie kwam ik begin seizoen 2009-2010 in aanraking met het "Verbeter Presteren" - traject van Paul van Gestel. Kan me de eerste bijeenkomst nog goed herinneren. In een ruimte vol met voetbaltrainers (waarvan sommige oud profs), werd al snel gevraagd jezelf open te stellen en wellicht in de toekomst zelfs kwetsbaar op te stellen. Dit om uiteindelijk zelf een betere coach te worden en dus je spelers beter te kunnen helpen/begeleiden in hun persoonlijke ontwikkeling als jonge talentvolle voetballer.
In een (voetbal-)wereld waarin het begrip "The survival of the fittest" hoogtij viert, is het "kwetsbaar opstellen" niet altijd even makkelijk. Dit vaak ondersteunt door, al dan niet negatieve, persoonlijke ervaringen uit het verleden. Naast het feit dat het dus een groep Trainer-Coaches betrof (met haar eigen specifieke kenmerken), bestond de groep ook nog eens uit relatief veel nieuwe trainers. Geenszins een vertrouwde omgeving.
In de weken na de eerste bijeenkomst, lag het accent op het "kijken naar jezelf" en het gedrag dat je als Trainer-Coach vertoont richting je spelersgroep. Ben je je bewust van je eigen vertoonde gedrag, waar zou dit vandaan kunnen komen en welke reactie roep je op bij je spelers, waren terugkerende items.

In het proces van het leren kijken naar jezelf en anderen werd door Paul en eigenlijk het hele ontwikkelingsproces op zich, veelal een confronterende spiegel voorgehouden. Door het bekijken van trainingen en de daaropvolgende reflectiegesprekken waren Paul en zijn collega's in staat om veelal vragenderwijs de vinger op de zere plek te leggen en je als trainers bewust te maken van wat jouw eigen gedrag aan reactie(s) bij de spelers oproept. Met andere woorden, bereik je met je gedrag als trainer, datgene wat je wilt bereiken bij je spelers? Wat doe je vervolgens als dit niet (helemaal) het geval blijkt te zijn en waar of bij wie zoek je de oplossing?

De mix van theorie- en praktijksessies gaf het tweejarige traject, wat inmiddels achter ons ligt, vaak op het juiste moment een verdieping richting de praktijk. Vervolgens was er ruimte om een en ander in de praktijk toe te passen, waarbij middels het "buddy-systeem" en/of de bezoeken van Paul en Rik Platvoet het praktijkmoment altijd getoetst werd aan de theorie, waarbij de theorie aan de hand van de Trainerskaart vertaald werd naar een persoonlijke doelstelling. Deze persoonlijke doelstelling kon het begeleidingstraject van een speler betreffen, maar had altijd een relatie naar je eigen functioneren als trainer en je eigen valkuilen en mogelijkheden.

In het kijken naar en ontwikkelen van jezelf ben je niet altijd blij met wat je ziet, soms letterlijk, soms figuurlijk. De afgelopen twee jaar hebben me geleerd om uit je comfortzone te treden, maar wel altijd dicht bij jezelf te blijven. Je anders voordoen dan je bent houd je niet lang vol, en levert je uiteindelijk vooral frustratie op.
Wanneer je buiten je comfortzone treedt en je jezelf gevoelsmatig op glad ijs begeeft, zijn er altijd excuses te vinden om dingen niet te doen en de "schuld" bij een ander te leggen. Dit gevaar ligt altijd op de loer, al dan niet onder invloed van externe factoren.

Terugkijkend op de relatief "niet vertrouwde omgeving" van de eerste bijeenkomst, kan ik zeggen dat ik de afgelopen twee jaar niet had willen missen en Paul dankbaar ben voor de tijd en energie die hij in mij gestoken heeft. De keuzes die hij heeft gemaakt in het begeleiden van mij persoonlijk getuigen van kennis en professionalisme.

Rest mij te concluderen dat ik als coach absoluut completer en bewuster ben geworden in de afgelopen periode. Hoop dat de spelers dit ook vinden... :)

Dennis Bekking
Voetbal Academie FC Twente
Seizoen : 2009-2010, 2010-2011



Wilt u meer weten over onze werkwijze neem dan contact met ons op voor een oriënterend gesprek.